Հանուն Աստծու, ես՝ Սասնա… և միաբան դարձա … խոստացան բոլոր եկեղեցիներում (խորաններում) պատարագել… իմ մահից (հետո)՝ Սուրբ Գրիգորի տոնին:
In the name of God, I, Sasna…, became a member of the monastic community… They undertook to celebrate the Divine Liturgy at all the altars (churches) … after my death, on the Feast of St. Gregory.
Արձանագրությունն ամփոփող բարավորը երկատված է, որի մյուս կեսը հայտնաբերվել է վանքի՝ 2004-2005 թթ. հնագիտական պեղումների ժամանակ՝ ցավոք եղծված արձանագրությամբ: Կարծիք կա, որ վիմագրում հիշատակված Սասնան Դադիվանքի վիմագրերից մեկում վկայված անձն է (Կարապետյան 2009, 272):
The inscribed lintel is preserved in two fragments. The second half was discovered during the archaeological excavations conducted at the monastery in 2004–2005; unfortunately, the inscription it bears had been deliberately defaced. It has been proposed that the Sasna mentioned in this inscription is identical with the individual attested in one of the inscriptions of Dadivank (Karapetyan 2009, 272).